Shipyards in Bangladesh

Ik ben eruit: het slopen van schepen is een van de meest ondankbare banen ter wereld. In Bangladesh is het echter ´big business´. Honderden mensen wagen dagelijks voor een schamel loontje hun leven tussen de olie smurrie, zware metalen, en gevaarlijke constructies. Helaas hebben ze geen keus, aangezien het alternatief omkomen van de honger is. Het levert in ieder geval een indrukwekkend foto serie op. Bekijk hem hier. Gemaakt door Saiful Huq Omi.

Far Nearer & Beat For

Iedereen heeft vast wel eens van The xx gehoord. Welnu, één van de leden, Jamie xx, is ook een bevlogen dj. Check hieronder twee nieuwe tracks van zijn hand. Fijn spul. Vooral dat tweede nummer.

"Far Nearer
‘Far Nearer’ is an understated yet powerful production, its ecstatic, steel drum-driven rhythm merging beautifully with the pitch bent and re-interpreted vocal phrase “I Feel Better When I Have You Near Me”.
Beat For
Countering the sweetness of Far Nearer is B-side track ‘Beat For’, a dark and brooding beast blending half-remembered rave hooks with the same sense of rhythm and space that characterizes Jamie’s work with The xx."

Jamie xx - Far Nearer (limited vinyl & download out now - http://farnearer.com) by Numbers

Nieuwe Beirut Single

Hoera! Beirut - het sympathieke muziekgezelschap rond Zach Condon - komt met nieuw materiaal. Te beginnen met een nieuwe single. Zo te horen wederom Balkan folk met allerlei andere wereldse invloeden. Luister gauw hieronder.

Beirut - East Harlem by Revolver USA

Hisingen Blues

Godskolere wat is dit lekker zeg. Stomende bluesy seventies rock met een snufje psychedelica. Ik ben normaal gesproken helemaal geen liefhebber van het genre, maar man man man dit grooved werkelijk de pan uit. Het gelijknamige album is een absolute must voor iedereen die het betere rock werk weet te waarderen. 

Graveyard; toen ik de naam voor het eerst las dacht ik onwillekeurig dat ik te maken had met een metal band. Gelukkig niks van waar. De zoveelste prachtband uit Scandinavië. Wat doen ze daar in godsnaam in het water? 

Ode aan Gil Scott-Heron

Vrijdagnacht is 'the godfather of rap' overleden in een ziekenhuis in New York. De doodsoorzaak is nog niet vastgesteld. Wel is bekend dat hij ziek terug kwam van zijn reis naar Europa. Scott-Heron heeft jaren te kampen gehad met drugs en alcohol verslaving en ook leed hij aan aids. Hij is slechts 62 jaar geworden. Ik ben de laatste tijd nogal hooked geweest aan 's mans klassieker Pieces of a Man (album cover hierboven, wat een kop had die kerel!), dus bij mij kwam zijn overlijden extra hard binnen.

Gil Scott-Heron had een kenmerkende manier van muziek maken. Gezegend met een stem om U tegen te zeggen combineerde hij spoken word nummers, met o.a. soul, funk en rap.

Bon Iver, Bon Iver

Vier jaar geleden alweer (waaaaaaaaaat!? ik word oud...) verbaasde Justin Vernon, aka Bon Iver de wereld met zijn prachtige debuut For Emma, Forever Ago. Compleet uit niets en zonder platencontract werd het album in eigen beheer uitgebracht. Voor mij was het destijds een van de mooiste stukjes muziek van die herfst.

Voor de opnames sloot Vurnon zich aan het begin van de winter op in een afgelegen blokhut in Wisconsin. Compleet geïsoleerd van de rest van de wereld. Helemaal in zijn eigen wereld. En dat had zo zijn weerslag op de muziek. Het leverde intieme folk liedjes op, compleet ontstript van allerlei poespas. Je hoorde eigenlijk alleen een man met een mooie falsetto stem, en zijn gitaar getokkel. Maar toch bezat het allemaal een serene soort schoonheid.

Windeiren legde het album hem zeker niet. Zelfs Kanye West was fan, met als gevolg dat Vurnon mocht meedoen op diens Lost in the World. Een vreemde, maar geslaagde samenwerking.

Dit jaar is de man terug met een nieuwe solo plaat, die heel anders is qua instrumentatie. Gloomy synths, vage studio trickery, en hier en daar wat jazzy arrangementjes. De muziek straalt echter nog steeds dezelfde soort sobere tristesse uit, en dat is knap gedaan.

Hieronder Calgary, de eerste single. Hier nog een ander voorproefje, inclusief close-ups van het prachtige artwork.

Suck It and See

Het nieuwe album van de Arctic Monkeys - Suck it and See - is te vinden op het net! Na een paar luisterbeurten valt hij me een beetje tegen moet ik zeggen. Paar goeie nummers, paar mindere. Er zit niet echt veel vaart in het album. En die stoner invloeden van Josh Homme, tja ik weet het niet. Op Humbug pakte het goed uit, maar een Don't Sit Down Cause I've Moved Your Chair gaat redelijk snel vervelen.

Van de poolaapjes verwacht ik eigenlijk gewoon een flinke portie energie, catchy hooks, en ingenieuze, geestprikkelende teksten. Dat laatste is meestal wel aan Alex Turner toe te vertrouwen, maar ook hij is niet echt in vorm op deze plaat helaas. Maar goed, misschien is het een groeiplaat en denk ik er over een week compleet anders over. You never know.

Hieronder drie nummers die ik tot de betere reken. Live bij Jools Holland overigens.

The Hellcat Spangled Shalalala vind ik misschien wel het beste nummer van de hele plaat. Het is een eenvoudig nummer, maar heeft een heerlijke Smiths-achtige vibe. De teksten zijn weer typisch Turner ('And did you ever get the feeling that these were things she said before / Her steady hands may well have done the devils pedicure / So what you waiting for?'). De über ironische shalalala's waar wel vaker in de britpop mee gedweept wordt, maken het nummer helemaal af. Het idee van een roekeloze serenade spreekt me verder ook wel aan ('When she walks her footsteps sing / A reckless serenade'), en Library Pictures is kort maar krachtig.