Introducing: Michael Kiwanuka

Hoogste tijd om de digitale stof weer eens van deze blog af te blazen. Om te beginnen dan maar meteen met wat nieuw soul talent: Michael Kiwanuka, hierboven met Tell Me a Tale. Heerlijke arrangementen, prachtige stem.. fijn retro videotje en dan op het einde die Coltrane like sopraan sax. Ik ben onder de indruk. Hij heeft tot nu selchts een EP met 3 nummers uitgebracht. Daar staat onder andere ook Worry Walks Beside Me op. Mag gerust meer uitbrengen deze meneer.

Black Joe & De Honingbeertjes

Net ontdekt: Black Joe Lewis & The Honeybears, met hun nieuwe album Scandalous. En een schandalig plaatje is het het indeed. Muziek die bruist van de sleaze, en qua genres balanceert tussen oude soul uit de tijd van James Brown en blues a la Howlin' Wolf. Een band kan slechtere associaties oproepen me dunkt. Ook een beetje in hetzelfde straatje als het nieuwe album van Raphael Saadiq, maar dit album heeft meer het bandgevoel, meer gekartelde randjes, en klinkt gewoon vunziger. Mede door een hoger testosteron gehalte, alleen al of te lezen aan de tracktitels (Booty City, Messin' , Black Snake..) en de schandalig schuddende ritme sectie. Laat ik daar nou eens helemaal geen bezwaar tegen hebben.

Luisteren die handel, op Spotify.

Ode aan Gil Scott-Heron

Vrijdagnacht is 'the godfather of rap' overleden in een ziekenhuis in New York. De doodsoorzaak is nog niet vastgesteld. Wel is bekend dat hij ziek terug kwam van zijn reis naar Europa. Scott-Heron heeft jaren te kampen gehad met drugs en alcohol verslaving en ook leed hij aan aids. Hij is slechts 62 jaar geworden. Ik ben de laatste tijd nogal hooked geweest aan 's mans klassieker Pieces of a Man (album cover hierboven, wat een kop had die kerel!), dus bij mij kwam zijn overlijden extra hard binnen.

Gil Scott-Heron had een kenmerkende manier van muziek maken. Gezegend met een stem om U tegen te zeggen combineerde hij spoken word nummers, met o.a. soul, funk en rap.

Lady Luck

Dit nummer van Jamie Woon spookt al een dikke maand door mijn hoofd. Reden genoeg om het te delen wat mij betreft. Ik ben normaal niet zo van de hoge, cleane mannenstemmen, maar dit valt wel goed hier. Soulvol gezongen, en vooral de stuwende Burial achtige productie maakt dit nummer meer dan geslaagd. De clip is trouwens opgenomen in Boedapest. Herinnert iedereen zich het deuntje van die metro nog?

Hier nog een nummertje in de categorie 'creatief met een loopmachine'. Talentvolle jongen.

Introducing... Jonathan Jeremiah

Een paar dagen geleden kwam ik bovenstaand plaatje tegen van deze sympathieke soul-zanger uit de UK, en sindsdien gaat het niet meer uit mijn hoofd. Erg ontspannen nummertje! Mooie stem ook, en de strijkers zijn prachtig. Verdient een groter publiek dit, want het ligt zo gemakkelijk in het gehoor. Het zou me daarom ook niet verbazen als dit achter een tijdje massaal beluisterd wordt door de gemiddelde Jack Johnson luisterende huismoeder. Afijn, we genieten ervan zolang het leuk blijft :)

Femme Fatale

Bij deze meteen maar aftrappen met wat verse muziek! Ofja vers, het album (Good Things) is alweer een paar maanden uit. Toch vind ik het de moeite waard om dit clipje van Aloe Blacc - de man achter het bescheiden hitje I Need a Dollar - te delen. Het betreft namelijk een cover van niemand minder dan The Velvet Underground. Kijk en vergelijk. Prima cover wat mij betreft! En verder ook gewoon een stijlvol geschoten clip. Zo zouden ze er meer mogen maken.